انت من تانى

انت من تانى صدقنى برغم دموعى اللى بتحضن عينى

واه الالم اللى فوق احتمالات البشر

لسه قدره تعيش جويا احلى الابتسامات .....ابتسامتك

بمشى على جسر احلامك بهدى لعينك بوسه محرومه مدفونه مابين الذكرى وبكره الموجوع ورجوع الماضى بيهمس همس بيدغدغنى فى لحظه يرجعنى انسانه

اه يا امه اه لوتضمينى ضمه

اه لوتحضن الضفيره ايدك لو لمره

عارفه حنانك جوه قلبك مخنوق ياامه عايز يعيش حرريه اولديه لو بدمعه

بيدها

بيادها خريطه احزان لايستطيع انسان يفك رموزها ..... وكانها لوحة لفنان سقطت من الوانه فجاه على لوحة بيضا فكونت لحنا سراليا من الصعب فهمه ....وبيادها اصبحت حزينه وليس بيادى الناس فيايدها كونى رحيمه عليها ولاتصفعيها حتى الموت ورفقا بيها .......

ضعيفه جدا فى الاملاء!

زمان وانا صغيره كنت بجيب صفر فى الاملاء
وكنت اعيط واحاول من تانى اكون كلمات الجمله الصعبه عليه حروفها ولما كبرت شويه اتضح لى ان الكلمات اللى طول عمرى بكونها رفضه تتكون وتتلملم وتحضن بعضها عشان بتتالم من رافعة عصاية المدرس فعصيت كل المعانى اللى ممكن تتكون ومن ساعتها وانا محتاره جدا جدا ازى اكون كلمه من غير مغلط من غير خوف.... للحروف تهرب منى وتهجرنى وتكتبلى فى نهاية السطر كون كلمات؟

بقه ده اسمه كلام...؟

انا مش صوره مكسوره
انا مش صوره اموره
تفتح عينك تقول الله ياسلام لو تكون بالوا ن
انا مش صوره هاتطلع بره بروزها تتغزل فيها تحتاجها
بنوته جميله ترسمها ....تحتاجها ساعات تهملها ساعات وساعات تحسبها على ابتسامتها وحريتها تعتبها تصدر الحكم تسبها فتسبها
بزمه بقه ده اسمه كلام.....................؟

تمرد

الايد اللى كانت بتشيل رفضه تطاوعنى
رفضه انها تشلنى مع انها ياما شالت ناس تانين
رفضه تمسح دمعتى وتقولى انا ياما مسحت دموع الموجعين مع ان الوجع جوايا ليل مالوش اخر ولان الوجع جوايا حزين
انا ارفض اشيلك يالى ياما شلتى المحتاجين

ايمان

اولدينى جوه حلمك لوبعيد
خلينى جوه رعشت القلب العنيد
كسرى خوفى بيدك .......
اصرخى سمعى العالم ونادى ..
النهارده عيد

ايه فاضل؟

من الغريب تغيب شمسنا

ولغريب ا لحب يحبنا

اذا كنا كرهين نفسنا

اذا كنا غرقنين مننا

اذاكنا شايفين عمرنا بيموت ده لاننا عاشقين حزننا

مش من الغريب ابدا نجرح نفسنا